Monday, September 27, 2004

an excerpt from my graduation speech.... kung makakagraduate man....
nagpapasalamat ako sa mga propesor ko sa kolehiyo sapagkat dahil sa kanila, ako ay isa na ngayong lantang gulay. oo, sa kagustuhan ninyong punan ang mga blankong espasyo sa aming mga musmos na kaisipan, naubos ninyo ang natitirang enerhiya sa aking katawan. kailangan nyo ba talagang gawing miserable and buhay naming mga estudyante? bakit? kung sabagay, ginagawa rin naman naming miserable ang buhay ninyong mga guro... sa scores pa lang saka nr namin... naku po... kwitz na ba tayo?

madalas ko kayong tingnan sa klase... hindi nyo ba nararamdaman ang marubdob kong pagnanais na butasin ang inyong leeg sa pamamagitan ng aking matalasik na tingin? manhid nyo naman.

para sa mga guro kong nanghuhusga sa panlabas na kaanyuan sa pagbibigay ng grado (ah ito mukhang nerd, sige 4.0 na... ito nakakagago ngiti nito, 2.0 lang)... mga hayop kayo. (mukha kasi akong estudyanteng hindi nagseseryoso sa pag-aaral... isang bagay na kabaligtaran ng katotohanan. masipag akong estudyante. pramis.)

kailangan ko ring banggitin ang kontribusyon ng aking unibersidad sa naabot ko ngayon. dahil sa sistema ng kanilang edukasyong trimester, naging kapana-panabik ang bawat araw ko sa eskuwela. it's literally a race against time.

at higit sa lahat... salamat sa aking mga magulang. oo wala kayong binayaran sa pag-aaral ko pero kailangan ko kayong banggitin para hindi nila sabihing sutil ako.
Morbid Indulgencestarted this journey at9/27/2004